Sobek.pl» Konstrukcje i czasy

Przeczenia i pytania w Future Simple – część 3 – jak tworzyć czasy

Łukasz Sobek — Tue, 13 May 2008 10:29:43 +0000

Jakiś czas temu pisałem o tworzeniu pytań i zaprzeczeń w czasach Present Simple i Past Simple, więc zamiast po raz kolejny wałkować ten sam temat wpis będzie o przeczeniach i pytaniach w Future Simple.

W poprzedniej części cyklu pisałem o tym, że Future Simple to tylko nieco przerobiony Present Simple, będzie to także widać w sposobie pytania i przeczenia z zastosowaniem tej konstrukcji.

Pytania

Pytania na TAK/NIE tworzymy za pomocą inwersji, czyli wyrzucając pierwszy napotkany w zdaniu czasownik na sam początek zdania np.

I will go home > Will I go home?
He will go and buy us some pizza > Will he go and buy us a pizza?
They will open their hearts > Will they open their hearts?

W języku angielskim do tworzenia pytań nie jest nam potrzebne polskie “czy”. To, co my wyrażamy uzywając słowa „czy” Anglicy z powodzeniem realizują ustawiając czasownik w pierwszym szeregu.

Pytania retoryczne

Możemy również zadać pytanie z zaprzeczeniem, które odpowiada polskiemu „czy” albo „czyż” i wygląda następująco:

I will not go home > Will I not go home?
He will not go and buy us some pizza > Will he not go and buy us a pizza?
They will not open their hearts > Will they not open their hearts?

Jak widać na przykładach mimo zmiany szyku słówko „not” pozostaje w tym samym miejscu, w jakim było przedtem, chyba, że …

Pytania retoryczne ze skrótami

Skrótem od „will not” jest „won’t”, które czyta się mniej więcej jak [łęłnt], jedyny problem polega na tym, że w przypadku skrótu obie części są ze sobą nierozerwalnie złączone i nie ma możliwości powiedzenia Won I ‘t go home?. W tym wypadku całe „won’t” traktujemy jako to, co trzeba wyrzucić na początek, więc pytania będą wyglądały tak:

I won’t go home > Won’t I go home?
He won’t go and buy us some pizza > Won’t he go and buy us a pizza?
They won’t open their hearts > Won’t they open their hearts?

Przeczenia

Jeśli spojrzycie na powyższe przykłady zobaczycie, że tak naprawdę już omówiliśmy przeczenia, wystarczy po słowie “will” dodać “not”, albo, mówiąc inaczej słówko „not” znajduje się pomiędzy czasownikiem „will” i czasownikiem wyrażającym rzeczywistą czynność (w powyższych przykładach go i open). Zwrot „go and buy” użyty w drugim przykładzie nie wymaga przeczenia przy „buy” (nie pójdzie i nie kupi) ponieważ, jeśli nie pójdzie, to przecież może „call and buy” czyli zadzwonić i kupić.

Uwaga

Z racji tego, że "will" jest tak samo czasownikiem modalnym jak np. can, may albo must nie mogą się one łączyć (opisałem to w poprzednim wpisie), w związku z czym trzy kolejne przykłady są całkowicie błędne:

~~I will can go home~~
~~He will must go and buy us some pizza~~
~~They will may open their hearts~~

Żeby ominąć tę niedogodność Anglicy zastosowali rozwiązanie polegające na zastąpieniu jednego czasownika zwrotem, który oznacza dokładnie to samo, czyli

Zamiast can mamy be able to
Zamiast must mamy have to
Zamiast may możemy uzyć have the possibility to

Poprawne zdania wygladają tak:

I will be able to go home
He will have to go and buy us some pizza
They will have the possibility to open their hearts

Jeśli przeczytacie ponownie powyższe przykłady stosowanie tego systemu w przeczeniach i pytaniach nie powinno sprawić większych problemów.

Następny wpis z serii będzie o Present Perfect. Zapraszam!

PS. Jesli chcesz nauczyć się uzywać czasów polecam książkę "Angielskie czasy" Anny Horochowik. Kliknij tu i dowiedz się więcej.

Książki do nauki języka angielskiego
wersje elektroniczne i papierowe z gwarancją satysfakcji, książki audio oraz pakiety książek ze zniżką.
Kliknij tu i przejdź do księgarni Złote Myśli.

)

Podobne wpisy:

Future Simple: jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #2) Jakiś czas temu pisałem o tworzeniu pytań i zaprzeczeń w...
Proste pytania i przeczenia w czasach Simple Jakiś czas temu pisałem o tworzeniu pytań i zaprzeczeń w...
Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1) Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma...
Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe Jakiś czas temu pisałem o tworzeniu pytań i zaprzeczeń w...
Ile jest czasów w języku angielskim? Na pytanie ile czasów jest w języku angielskim można usłyszeć...

Future Simple: jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #2)

Łukasz Sobek — Tue, 11 Mar 2008 06:00:30 +0000

W poprzednim wpisie było o Present Simple i Past Simple, zgodnie z zapowiedzią czas udać się na oględziny trzeciego Simple, czyli Future Simple.

Nie wiem dlaczego ta konstrukcja została wyodrębniona i wprowadzona do zbioru nazw gramatycznych jako "czas", może dla ułatwienia, może ze względu na dziwne wrażenie jakie cudzoziemiec mógły odnieść dowiadując się, że w języku angielskim tak na prawdę nie ma "czasu" przyszłego.

Czym jest Future Simple

W języku angielskim Future Simple to nic innego jak modalność czasu teraźniejszego. Brzmi trudno? Może i tak, ale nie taki wilk straszny jak go piszą.

Czym jest modalność

Modalność to stosunek jaki mamy wobec danej czynności, co na przykładzie I see – "(ja) widzę" wygladałoby mniej więcej tak:

I can see – mogę zobaczyć, jestem w stanie zobaczyć
I dare see – odważę się zobaczyć, zaryzykuję zobaczyć
I may see – może zobaczę, mam możliwosć zobaczyć
I must see – muszę zobaczyć
I shall see – będę widział (dosł. "będę widzę")
I will see – będę widział (dosł. "będę widzę")

Skoro I can see znaczy "jestem w stanie zobaczyć" ponieważ can wyraż nasze nastawienie do czynności "zobaczyć", to czym różni się stwierdzenie I will see, będę widział? Niczym. Will tak samo jest czasownikiem modalnym jak can, a see w obu przypadkach jest w czasie teraźniejszym (1. kolumna tabelki), różnica polega głównie na tym, że skoro w języku polskim mamy czas przyszły (np. zobaczę) automatycznie zakładamy, że w języku angielskim taki czas też istnieje.

Jak tworzyć Future Simple

Konstrukcja Future Simple w języku angielskim jest tzw. trybem gramatycznym, czyli nie czasem, ale wyżej wspomnianą modalnością czasu teraźniejszego (nie, nie musicie pamiętać tego słownictwa . Ujmując to inaczej: Future Simple to taki Present Simple z dopalaczem.

Żeby stworzyć Future Simple w języku angielskim wystarczy wziąć dowolne zdanie w czasie Present Simple i dodać czasownik will między podmiotem i czasownikiem np.

I go home -> I will go home
He sits on the bed -> he will sit on the bed
We play the piano -> We will play the piano
You sleep a lot -> You will sleep a lot

W drugim przykładzie He sits staję się He will sit, a nie ~~He wills sit~~ albo ~~He will sits~~ z tego prostego powodu, że:

Czasowniki modalne (w odróżnieniu do wszystkich innych) nie mają formy "+s".
Tylko pierwszy czasownik bierze dodatek "s".

Prowadzi to do dość absurdalnej sytuacji, gdzie teoretycznie will powinno mieć "s" ale go nie ma, ponieważ język angielski nie przewiduje opcji will+s.

Koniec

Jest to jednocześnie koniec naszego wysiłku, bo Future Simple to nic innego jak powiedzieć "ja będę robię", tyle, że po angielsku: I will do.

W następnym wpisie o pytaniach, przeczeniach w czasach Present i Past oraz o tym, do czego potrzebne nam te do i did.

PS. Jesli chcesz nauczyć się uzywać czasów polecam książkę "Angielskie czasy" Anny Horochowik. Kliknij tu i dowiedz się więcej.

)

Podobne wpisy:

Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1) Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma...
Przeczenia i pytania w Future Simple – część 3 – jak tworzyć czasy W poprzednim wpisie było o Present Simple i Past Simple,...
Ile jest czasów w języku angielskim? Na pytanie ile czasów jest w języku angielskim można usłyszeć...
Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous W poprzednim wpisie było o Present Simple i Past Simple,...
Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe W poprzednim wpisie było o Present Simple i Past Simple,...
Proste pytania i przeczenia w czasach Simple W poprzednim wpisie było o Present Simple i Past Simple,...
Present Progressive vs. Present Simple Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...
Jak zapamiętać konstrukcje czasów angielskich W poprzednim wpisie było o Present Simple i Past Simple,...

Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1)

Łukasz Sobek — Tue, 04 Mar 2008 09:34:34 +0000

Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma problem z tworzeniem czasów w języku angielskim, może dlatego, że czasów zazwyczaj uczymy się na zasadzie trzech "z" (czytaj: zakuć, zdać, zapomnieć), ale jeśli chodzi o samą konstrukcję, to czasy angielskie są tak proste, że wystarczy przeczytać ten tekst (i kolejne jego części) by wiedzieć jak się je tworzy (no dobra, to była autoreklama).

Nazwy

Czaszy angielskie nazywają się tak a nie inaczej ponieważ sama nazwa dokładnie opisuje jak tworzyć dany czas. W tym wprowadzeniu zajmiemy się Simple Present i Simple Past, "cała reszta" czyli pytania, przeczenia oraz inne konstrukcje znajdą się w kolejnych wpisach.

Simple Present (albo Present Simple)

Simple Present nazywa się tak, bo "po prostu" tworzy się za pomocą co najmniej jednego czasownika w formie Present. Kropka. Nie ma tu czego dodawać, mamy jeden czasownik w pierwszej formie z ulubionej tabelki np.

I go home – (ja) idę do domu
She visits her friend – (ona) odwiedza przyjaciela / przyjaciółkę
We sell cookies – (my) sprzedajemy ciasteczka

Co najmniej jeden czasownik w formie teraźniejszej, czyli go, visits (końcowe "s" dodawane ze względu na trzecią osobę he, she, it) i sell itp.

Simple Past (albo Past Simple)

Simple Present swoją nazwę bierze z faktu, że czas "zwyczajnie" tworzy się za pomocą co najmniej jednego czasownika w formie Past. Podsumowując ten przydługi akapit: co najmniej jeden czasownik w formie wziętej z drugiej kolumny naszej ukochanej tabelki (no chyba, że czasownik jest regularny, wtedy dodajemy tylko "ed") np.

I went home – (ja) poszedłem / poszłam do domu
She visited her friend – (ona) odwiedziła / odwiedzała przyjaciela / przyjaciółkę
We sold cookies – (my) sprzedawaliśmy ciasteczka

Co najmniej jeden czasownik w formie przeszłej, czyli went, visited (czasownik regularny, więc dodajemy "ed" by stworzyć jego czas przeszły) i sold.

Koniec

Mógłbym powiedzieć, że tu kończą się czasy języka angielskiego. W języku polskim mamy trzy czasy: przeszły, teraźniejszy i przyszły, czyli np. "szedłem", "idę" i "pójdę". A w angielskim? Tylko dwa – Present i Past, czyli np. go i went, ponieważ Future jest już sztucznym tworem wymagającym dwóch czasowników np. will + go (w dodatku go jest w czasie teraźniejszym, więc tzw. "czas przyszły" w języku angielskim zwyczajnie nie istnieje . Ale o tym w następnym wpisie. Zapraszam!

PS. Jesli chcesz nauczyć się uzywać czasów polecam książkę "Angielskie czasy" Anny Horochowik. Kliknij tu i dowiedz się więcej.

)

Podobne wpisy:

Future Simple: jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #2) Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma problem...
Przeczenia i pytania w Future Simple – część 3 – jak tworzyć czasy Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma problem...
Ile jest czasów w języku angielskim? Na pytanie ile czasów jest w języku angielskim można usłyszeć...
Jak zapamiętać konstrukcje czasów angielskich Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma problem...
Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma problem...
Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma problem...
Proste pytania i przeczenia w czasach Simple Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma problem...
Present Perfect Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma problem...

Ile jest czasów w języku angielskim?

Łukasz Sobek — Fri, 18 Jan 2008 11:00:13 +0000

Na pytanie ile jest czasów w języku angielskim usłyszymy różne odpowiedzi. Jedni twierdzą, że jest ich 32, inni zapewniają, że 16, a jeszcze inny zaklinają się, że język angielski ma tylko dwa czasy. Powodem tych różnic jest odmienne podejście do tego, co uznamy za "czas".

Użyte przez ucznia słowo "czas" zazwyczaj znaczy dowolną konstrukcję jezyka angielskiego określającą dowolne zdarzenie.

Dla lingwisty słowo "czas" oznacza tylko i wyłącznie formę czasownika. Czas przeszły od go to went, co w uproszczeniu znaczy, że dowolne zdanie zawierające went (czasownik w formie przeszłej) będzie w czasie przeszłym. Dowolne zdanie z tym samym czasownikiem w formie teraźniejszej (czyli go) będzie w czasie teraźniejszym. I tyle. No prawie�?Ś

Podział na czasy i konstrukcje

W języku angielskim mamy dwa sposoby tworzenia "czasów":

1. Tylko czasownik wyraża, kiedy coś się zdarzyło i wraz z jego zmianą całe zdanie podejmuje podróż w czasie np. I go home i I went home – poza zmianą go na went zdanie jest identyczne. (Do tej grupy należą wyłącznie Present Simple i Past Simple).

2. Tzw. "czas" jest wynikiem zestawienia kilku części. Do tej grupy należą wszystkie pozostałe czasy np. Present Perfect Continuous – I have + been + going home. Tutaj "czas" tworzony jest za pomocą trzech składników (tutaj have + been + going). Jesli mamy taką sytuację to nasz "czas" nie jest tak naprawdę czasem lecz konstrukcją czasową. I oto najprosztsze wytłumaczenie, W pierwszym przypadku mamy tylko dwa czasy i mnóstwo "nieczasów". (Przepraszam, powinno być "konstrukcji czasowych".) W drugim przypadku przy dobrej chęci i odrobinie samozaparcia możemy doszukać się az 32 czasów.

Podsumowując można powiedzieć, że różnica w ilości czasów bierze się z tego, że kazdy nieco inaczej pojmuje słowo "czas". Punkt widzenia w tym wypadku zależy od punktu liczenia.

PS. Jesli chcesz nauczyć się uzywać czasów polecam książkę "Angielskie czasy" Anny Horochowik. Kliknij tu i dowiedz się więcej.

)

Podobne wpisy:

Future Simple: jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #2) Na pytanie ile jest czasów w języku angielskim usłyszymy różne...
Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1) Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma...
Jak zapamiętać konstrukcje czasów angielskich Na pytanie ile jest czasów w języku angielskim usłyszymy różne...
Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous Na pytanie ile jest czasów w języku angielskim usłyszymy różne...
Przeczenia i pytania w Future Simple – część 3 – jak tworzyć czasy Na pytanie ile jest czasów w języku angielskim usłyszymy różne...
Czy jest różnica między no i not? Na pytanie ile jest czasów w języku angielskim usłyszymy różne...
Present Perfect Na pytanie ile jest czasów w języku angielskim usłyszymy różne...
7 sytuacji, w których angielski jest potrzebny Na pytanie ile jest czasów w języku angielskim usłyszymy różne...
Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe Na pytanie ile jest czasów w języku angielskim usłyszymy różne...
Ogień w domu na czas zimy Na pytanie ile jest czasów w języku angielskim usłyszymy różne...

Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe

Łukasz Sobek — Sun, 02 Dec 2007 21:05:26 +0000

Aby wyrazić coś, co dopiero ma nastąpić niekoniecznie potrzebujemy czasu przyszłego, nawet Present Simple i Present Continuous mogą służyć do wyrażenia zdarzeń, które dopiero mają nastąpić. Ale po kolei, zacznijmy od Present Simple.

Present Simple – pewne na bank

Jeżeli rzecz jest pewna, odbywa się raz, kilka razy lub zwyczajowo – można stosować Present Simple. Takie zdarzenie jest częścią teraźniejszości nawet, jeśli ma dopiero nastąpić – zwyczajnie jest tak pewne, że nie ma znaczenia, czy już się odbyło, odbywa się, czy dopiero się odbędzie np.

The gallery opens at 10 a.m. on Monday – Wystawa / Galeria otwiera o 10:00.

Galeria ma stałe godziny otwarcia, nie ma znaczenia, czy było to wczoraj, jest dzisiaj, czy będzie za rok. W poniedziałek The gallery też opens at 10 a.m..

When do we have our flight? – O której / Kiedy mamy samolot?

Nasz lot jest zaplanowany, mamy bilety, więc sama sprawa podróży jest już częścią teraźniejszości, która jeszcze nie zdążyła nadejść. Czy nadejdzie 3 godziny wcześniej czy później, nie ma to większego znaczenia – When do we have our flight? – lot jest pewny.

I don’t start work at 5 a.m. – Nie pracuję od 5:00.

Nie zaczynam pracy o piątej, więc jutro, za tydzień lub dwa sytuacja pozostanie podobna – I don’t start work at 5 a.m..

Doesn’t she visit her aunt tomorrow? – Czyż ona nie jedzie jutro do cioci?

Zawsze we wtorek jeździła do cioci więc, jeśli jutro nie pojedzie, będzie to coś nadzwyczajnego. Doesn’t she visit her aunt tomorrow? wyraża umiarkowane zdziwienie tym, że coś ma się zmienić i pyta o powody takiej zmiany, która dla nas nie jest oczywista.

Present Continuous – zapewne będzie w trakcie

Sytuacja jest podobna jak w Present Simple, z tą tylko różnicą, że mówimy, iż akurat będziemy w trakcie jakiejś czynności. W tym zastosowaniu Present Continuous to, o czym mówimy tak samo, już stało się cześcią naszego "teraz", mimo iż faktycznie nie zdążyło się jeszcze wydarzyć np.

I am eating dinner with John – Jem kolację z Janem

Jeszcze nie zdążyłem zacząć jeść kolacji, ale i tak już wiadomo, że I’m eating dinner with John, bo stolik zarezerwowany, Jan potwierdził i nic nie zapowiada zmiany planów, więc na dobrą sprawę nasza planowana kolacja ma tą samą wartość jak gdyby już się odbyła.

Are you going home? - Czy wybierasz się do domu?

Pytanie o to, czy wybieramy się do domu nie jest niczym nadzwyczajnym, polega jedynie na tym, kiedy zaczyna się owe "pójście do domu", czy już wtedy gdy niecny zamiar opuszczenia towarzystwa kiełkuje w naszym umyśle, czy dopiero wtedy, gdy z płaszczem w ręku stoimy przy drzwiach gotowi uciec – Are you going home?.

Mr Kowalski is not coming – Pan Kowalski nie przyjdzie

Pana Kowalskiego nie ma, czekaliśmy na niego i mimo wątpliwości, czy przyjdzie mieliśmy nadzieję, że jednak będzie inaczej. Owszem Mr Kowalski is not coming znaczy, że nie przychodzi, ale znaczy również, że skoro nie jest w drodze, to trudno mu będzie w ogóle dotrzeć, czyli Pan Kowalski w ogóle nie przyjdzie.

Aren’t they waiting for us? – To oni nie będą na nas czekać?

Jesteśmy zdumieni, bo powinni na nas czekać, tak było umówione i tak pięknie miało być, jeszcze nie dotarliśmy, więc pytanie brzmi czy do momentu, gdy dotrzemy oni nadal będą na nas czekali, bo mimo iż wszystko było zaplanowane przecież mogli zmienić zdanie.

Podsumowanie

Do niektórych rzeczy nie potrzebujemy czasów przyszłych, wystarczą zwyczajne Present Simple i Present Continuous. Różnica między nimi polega na tym, że w zastosowaniu przyszłościowym Present Simple mówi o regularnej czynności która dopiero się odbędzie, a Present Continuous nie informuje o tym, czy ta czynność jest zwyczajowa czy nie. Czasy przyszłe są potrzebne, ale w przypadku, gdy mówimy o wyżej wymienionych sytuacjach, wystarczy Present Simple lub Present Continuous.

PS. Jesli chcesz nauczyć się uzywać czasów polecam książkę "Angielskie czasy" Anny Horochowik. Kliknij tu i dowiedz się więcej.

)

Podobne wpisy:

Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous Aby wyrazić coś, co dopiero ma nastąpić niekoniecznie potrzebujemy czasu...
Present Progressive vs. Present Simple Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...
Przeczenia i pytania w Future Simple – część 3 – jak tworzyć czasy Aby wyrazić coś, co dopiero ma nastąpić niekoniecznie potrzebujemy czasu...
Future Simple: jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #2) Aby wyrazić coś, co dopiero ma nastąpić niekoniecznie potrzebujemy czasu...
Present Perfect Aby wyrazić coś, co dopiero ma nastąpić niekoniecznie potrzebujemy czasu...
Użyć must czy have to? Aby wyrazić coś, co dopiero ma nastąpić niekoniecznie potrzebujemy czasu...
Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1) Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma...
Past Progressive lub Past Continuous Aby wyrazić coś, co dopiero ma nastąpić niekoniecznie potrzebujemy czasu...
Proste pytania i przeczenia w czasach Simple Aby wyrazić coś, co dopiero ma nastąpić niekoniecznie potrzebujemy czasu...
Jak zapamiętać konstrukcje czasów angielskich Aby wyrazić coś, co dopiero ma nastąpić niekoniecznie potrzebujemy czasu...

Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous

Łukasz Sobek — Tue, 20 Nov 2007 22:35:38 +0000

Można starać się zrozumieć czasy poprzez podział na przeszłe – past, teraźniejsze – present i przyszłe – future, a potem zgłębiać wzelkie dostępne opcje w odosobnieniu. Można najpierw założyć koszulę a potem wejść pod prysznic. Można zaprzęść konia do wozu a potem zacząć ładować siano. Można …, ale nie zawsze trzeba.

Zamiast od początku dzielić czasy na przeszłe, teraźniejsze i przyszłe w tym wpisie zajmiemy się innym podziałem, dzieląc czasy na

proste – simple
ciągłe – continuous
dokonane – perfect
i dokonane ciągłe – perfect continuous

Simple – zwykła czynność

Każdy czas simple wyraża regularną, mniej lub bardziej powtarzającą się czynność. Simple oznacza "proste", rzeczy, które wykonujemy raz, codziennie, co tydzień, za każdym razem gdy spotykamy znajomego są proste, ponieważ są dla nas naturalne.

Past simple – I wrote a letter every Monday
pisałem list w każdy poniedziałek

Present Simple – I write a letter every Monday
piszę list w każdy poniedziałek

Future Simple – I will write a letter every Monday
będę pisał list w każdy poniedziałek

Continuous – na gorącym uczynku

Czasy continuous charakteryzują się tym, że coś się dzieje, jest jakaś akcja, serce właśnie pompuje krew i w tej chwili czujemy szum w uszach. Nie ma znaczenia jak często się to zdarza, nie ma znaczenia czy zdarzyło się kiedykolwiek przedtem lub kiedykolwiek potem się zdarzy, liczy się tu i teraz.

Past Continuous – On Tuesday I was reading a book
We wtorek czytałem książkę
(byłem w trakcie czytania)

Present Continuous – On Tueasday I am reading a book
We wtorek czytam książkę
(jestem w trakcie czytania)

Future Continuous – On Tuesday I will be reading a book
We wtorek będę czytał książkę
(będę w trakcie czytania)

Perfect – to coś zmienia

Perfect znaczy "doskonały", niezmienny w swojej formie i prezentowanym stylu, zamknięty i niedostępny dla innych. Perfect oznacza wpływy, jego niezmienność manipuluje wszystkim innym, wywiera presję swoją niedoścignioną klasą. Perfect nie robi nic, on powoduje, że inni harują.

Past Perfect – I had eaten lunch with him on Wednesday
W środę jadłem z nim obiad
(i miało to wpływ na inne zdarzenie w przeszłości)

Present Perfect – I have eaten lunch with him on Wednesday
W środę jadłem z nim obiad
(i ma to wpływ na chwilę obecną)

Future Perfect – I will have eaten lunch with him on Wednesday
W środę obiad z nim będę miał za sobą
(i będzie to miało wpływ na coś, co dopiero nastąpi)

Perfect Continuous – zdjęcie na gorącym uczynku

Połączenie continuous i perfect jest jak zdjęcie zwycięskiego gola, jak rozpędzony samochód uchwycony przez fotoradar. Perfect continuous to kradzież, jedna chwila akcji serca wyrwana ze swojego czasu i zakonserwowana na całą wieczność na papierze fotograficznym. Na zdjęciu nic się nie dzieje, w naszych sercach jednak ta chwila wciąż jest żywa.

Past Perfect Continuous – I had been watching television on Thursday
W czwartek przez jakiś czas oglądałem telewizję
(przez jakiś czas byłem w trakcie oglądania, zanim …)

Present Perfect Continuous – I have been watching television on Thursday
W czwartek przez jakiś czas oglądałem telewizję
(przez jakiś czas byłem w trakcie oglądania)

Future Perfect Continuous – I will have been watching television on Thursday
W czwartek przez jakiś czas będę oglądał telewizję
(przez jakiś czas będę w trakcie oglądania)

Podsumowanie

W języku angielskim ważne jest, kiedy dana czynność miała miejsce, ale równie ważne jest, jak ta czynność się odbywała i co z niej wynikło. Użycie odpowiedniego czasu (past, present, future) nie daje nam pewności, że zostało powiedziane to, co chcieliśmy wyrazić. Tą pewność daje dopiero (i przede wszystkim) znajomość konstrukcji simple, continuous, perfect, perfect continuous.

PS. Jesli chcesz nauczyć się uzywać czasów polecam książkę "Angielskie czasy" Anny Horochowik. Kliknij tu i dowiedz się więcej.

)

Podobne wpisy:

Jak zapamiętać konstrukcje czasów angielskich Można starać się zrozumieć czasy poprzez podział na przeszłe...
Ile jest czasów w języku angielskim? Na pytanie ile czasów jest w języku angielskim można usłyszeć...
Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe Można starać się zrozumieć czasy poprzez podział na przeszłe...
Present Perfect Można starać się zrozumieć czasy poprzez podział na przeszłe...
Future Simple: jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #2) Można starać się zrozumieć czasy poprzez podział na przeszłe...
Past Progressive lub Past Continuous Można starać się zrozumieć czasy poprzez podział na przeszłe...
Przeczenia i pytania w Future Simple – część 3 – jak tworzyć czasy Można starać się zrozumieć czasy poprzez podział na przeszłe...
Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1) Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma...
Proste pytania i przeczenia w czasach Simple Można starać się zrozumieć czasy poprzez podział na przeszłe...
Oszroniona gałąź, imiesłów – participle Można starać się zrozumieć czasy poprzez podział na przeszłe...

Proste pytania i przeczenia w czasach Simple

Łukasz Sobek — Thu, 15 Nov 2007 20:08:34 +0000

Zadawanie pytań, na które oczekujemy odpowiedzi "tak" lub "nie", jak i tworzenie przeczeń w czasach Present Simple, Past Simple i Future Simple odbywa się na dość prostych zasadach, które, dla początkujących użytkowników języka angielskiego mogą być dość trudnym orzechem do zgryzienia.

Zaczynamy

Zaczniemy od zdań twierdzących i lekkiej rozgrzewki: przeczytania zdań i znalezienia czasowników.

My father goes home – mój ojciec idzie do domu
I have a car - (ja) mam samochód
They do the homework – (oni) odrabiają pracę domową
Their parents make pizza – ich rodzice robią pizze

Żadnych rewelacji, no może poza pierwszym zdaniem, gdzie zamiast go mamy goes, ale to dzieje się zawsze w trzeciej osobie (he, she, it)czasu Present Simple - zamiast he go mamy he goes, zamiast my mother (czyli: she) see mamy my mother sees, zamiast my dog (czyli: it) eat mamy my dog eats.

Przeczymy

Aby powiedzieć "nie idzie", "nie ma", "nie odrabiają" i "nie robią" nie wystarczy zwykłe not go, not have, not do, not make itp. trzeba czegoś więcej:

My father doesn’t go home – mój ojciec nie idzie do domu
I don’t have a car - (ja) nie mam samochódu
They don’t do the homework – (oni) nie odrabiają pracy domowej
Their parents don’t make pizza – ich rodzice nie robią pizzy

Tym czymś "więcej" dla czasu Present Simple jest do (lub does w trzeciej osobie) – does not go (lub doesn’t go), do not have (lub don’t have), do not do (lub: don’t do), do not make (lub: don’t make).

Dla czasu Past Simple mamy did: – did not go (lub didn’t go), did not have (lub didn’t have), did not do (lub: didn’t do), did not make (lub: didn’t make).

Pytamy

Podobnie jak w przeczeniach, z pytaniami nie starczy "idzie?", "ma?", "odrabiają?" i "robią?" – znów trzeba dodać do:

Does my father go home? – czy mój ojciec idzie do domu
Do I have a car? - czy (ja) mam samochód
Do they do the homework? – czy (oni) odrabiają pracę domową
Do their parents make pizza? – czy ich rodzice robią pizze

Tym razem dodatkowe do znalazło się na samym początku pytania. Do nie widać w polskim tłumaczeniu, ponieważ, jak we wszystkich trzech akapitach, do jest czasownikiem posiłkowym, a takie mają za cel nadania zdaniu odpowiedniej formy – z drugiej strony nie mają żadnego znaczenia słownego, które możnaby tłumaczyć.

Pytamy przecząc

Ta forma pytań nie jest zbyt popularna w podręcznikach, ale skoro może się przydać i dla większości moich uczniów (na poziomie początkującym) była czymś nowym, nie omieszkam jej przedstawić:

Doesn’t my father go home? – czy mój ojciec nie idzie do domu
Don’t I have a car? - czy (ja) nie mam samochódu
Don’t they do the homework? – czy (oni) nie odrabiają pracy domowej
Don’t their parents make pizza? – czy ich rodzice nie robią pizzy

To, że mamy pytanie i przeczenie nie znaczy, że mamy dwa razy do – mamy jedno "przeczeniopytanie" don’t.

Poszerzamy zakres

Zamiast do, don’t, does, doesn’t możemy użyć innych czasowników pomocniczych:

can – móc, potrafić, być w stanie
np. Can’t my father go home? – czy mój ojciec nie może iść do domu?
will - oznacza przyszłość, czy „będziesz” coś robił
np. I will not have a car – nie będę miał samochodu
must – musieć, czuć potrzebę
np. Must they do the homework? – czy (oni) muszą odrabiać lekcje?
may – móc, mieć możliwość, mieć wolność wyboru
np. Their parents may not make pizza – Ich rodzice może nie robią pizzy
dare – odważyć się, zaryzykować
np. Dare my father go home? – czy mój ojciec odważy się iść do domu?
need – być konieczne
np. Need I have a car? – czy koniecznie muszę mieć samochód?

Powyższa lista nie jest kompletna, jest jeszcze kilka innych czasowników modalnych, pomocniczych itp. ale zasada jest prosta: W czasach Simple – jeden czasownik pomocniczy na raz, will can, dare need itp. w zestawieniu 1+1 są niemożliwe.

Wyjątek

Jedynym wyjątkiem od w/w przykładów jest czasownik to be, który ani do przeczeń ani pytań nie potrzebuje dodatków:

This is a house – to jest dom
Is this a house? – czy to jest dom
This isn’t a house – to nie jest dom
Isn’t this a house – czyż nie jest to dom

Podsumowujemy i przepraszamy

Miało być krótko i znów nie wyszło – przepraszam. Dodam jeszcze, że can, will, must, may, dare i need nie otrzymują "s" w trzeciej osobie, czyli cans he?, needs she?, musts it?.

Zadawanie pytań i przeczenie w czasach Simple powinno być proste, ale to, czy tak jest, czy nie pozostawiam waszej ocenie .

PS. Jesli chcesz nauczyć się uzywać czasów polecam książkę "Angielskie czasy" Anny Horochowik. Kliknij tu i dowiedz się więcej.

)

Podobne wpisy:

Przeczenia i pytania w Future Simple – część 3 – jak tworzyć czasy Zadawanie pytań, na które oczekujemy odpowiedzi "tak" lub "nie", jak...
Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe Zadawanie pytań, na które oczekujemy odpowiedzi "tak" lub "nie", jak...
Future Simple: jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #2) Zadawanie pytań, na które oczekujemy odpowiedzi "tak" lub "nie", jak...
Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1) Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma...

Strona bierna – passive voice

Łukasz Sobek — Thu, 18 Oct 2007 08:00:50 +0000

Strona bierna (passive voice) od strony czynnej (active voice) różni się jedynie punktem widzenia, bo to, czy „Asia je chleb” (active voice), czy „chleb jest jedzony przez Asię” (passive voice) nie zmienia samego faktu, że Asia jest coraz bardziej najedzona, a chleba jest coraz mniej.

Do używania passive voice nie trzeba geniuszu i fenomenalnej intuicji, potrzebna jest praktyka. Umiejętność tworzenia strony biernej sprowadza się do dziewięciu czynności; im więcej ćwiczymy, tym więcej z nich jesteśmy w stanie wykonać równocześnie i tym bardziej „umiemy” stronę bierną.

1. Szukamy formy czasownika

Zaczynając zmianę zdania ze strony czynnej na bierną w pierwszej kolejności szukamy czynności np.

Am I carrying the book home? – czy niosę książkę do domu? (going wyraża czynność, am jest dodatkiem)
Did you write on the chair? – pisałeś/aś na krześle? (czasownik did + write)
My car had not hit the tree – mój samochód nie uderzył w drzewo (hit wyraża czynność, had jest dodatkiem)
They will have been seeing my friend – przez jakiś czas będą się widywali z moim kolegą/ moją koleżanką (will, have, been są dodatkiem, czynność wyraża seeing)

Dla uproszczenia można przyjąć, że szukamy ostatniej formy konstrukcji czasownikowej , czyli:

am carrying
did write
had hit
will have been seeing

2. czy czasownik ma stronę bierną?

Istnieją dwie grupy czasowników – przechodnie (transitive) i nieprzechodnie (intransitive). Mówiąc potocznie: „z transitive verbs strona bierna przejdzie, z intransitive verbs nie”, czyli istnieje grupa czasowników, która zwyczajnie nie ma strony biernej np.

iść – idę do domu – ~~jestem idziony do domu~~
stać – (ona) stoi na przystanku – ~~przystanek jest stany przez nią~~
żyć – mój wujek żyje dobrze – ~~życie jest dobrze żyte przez wujka~~
leżeć – leżymy na podłodze – ~~podłoga jest leżana przez nas~~

Gdy trafimy na podobny czasownik nie ma możliwości utworzenia strony biernej i cały problem mamy z głowy. Więcej o czasownikach przechodnich i nieprzechodnich w tym wpisie.

3. dodajemy be

Skoro już namierzyliśmy odpowiedni czasownik i jest on przechodni, wstawiamy przed nim słówko be, czyli:

Am I be carrying the book home?
Be you write on the chair? (Wyjątek, czytaj niżej)
My car had not be hit the tree
They will have been be seeing my friend

Od punktu trzeciego aż do dziewiątego zdania nie są poprawne gramatycznie, jest to konieczne ze wzgledu na proces tworzenia strony biernej i ukazania go krok po kroku, w punkcie dziewiątym efekt naszej pracy znów jest całkowicie poprawny.

UWAGA! Pytania z did albo didn’t (did not) w czasie Past Simple i do albo don’t (do not) w czasie Present Simple są jedyną konstrukcją, w których be zajmuje miejsce słowa did lub didn’t np.

Do you write on the chair? -> Be you write on the chair?
Don’t you write on the chair? -> Be not you write on the chair?
Did you write on the chair? -> Be you write on the chair?
Didn’t you write on the chair? -> Be not you write on the chair?

4. zmieniamy be

W trakcie tworzenia passive voice „be” przejmuje formę podkreślonego czasownika, który, pozbawiony formy, wraca do bezokolicznika, czyli: Am I being carry the book home?

Was you write on the chair? (Wyjątek, czytaj niżej)
My car had not been hit the tree
They will have been being see my friend

UWAGA! Pytania z did albo didn’t (did not) w czasie Past Simple są jedynymi konstrukcjami, w których be przyjmuje czas od did / didn’t lub do / does / don’t / doesn’t np.

UWAGA! Pytania z did albo didn’t (did not) w czasie Past Simple i do albo don’t (do not) w czasie Present Simple są jedynymi przypadkami, w których be przyjmuje czas od did / didn’t lub do / does / don’t / doesn’t np.

Do you write on the chair? -> Is you write on the chair?
Don’t you write on the chair? -> Isn’t you write on the chair?
Did you write on the chair? -> Was you write on the chair?
Didn’t you write on the chair? -> Wasn’t you write on the chair?

5. Rekompensata dla czasownika

Po odarciu podkreślonego czasownika ze wszelkich godności, dajemy mu nową, trzecią formę:

I am being carried the book home? (carry – carried – carried)
Was you written on the chair? (write – wrote – written)
My car had been hit the tree (hit – hit – hit)
They will have been being talked to my friend (talk – talked – talked)

Więcej o czasownikach nieregularnych możecie przeczytać tu.

6. dodajemy by

Następnie przygotowujemy się do dodania zwrotu „przez kogo, co”, czyli angielskie by ….

I am being carried the book home by
You was written on the chair by
My car had been hit the tree by
They will have been being talked to my friend by

Niektóre podręczniki głoszą opinię, że w stronie biernej można opuścić część „by …„, ze względu na to, że ważne jest na kim czynność została wykonana np. „stół jest pchany …”, a nie kto ją wykonał np. „… przez mojego wujka”. Jeśli tak, to w jakim celu w stronie czynnej mówimy „mój wujek pcha stół”, czy nie wystarczy powiedzieć „mój wujek pcha”?

7. wykonawca na koniec i cel na początek

Passive Voice zamienia miejsce wykonującego i celu w zdaniu, czyli cel umieszczamy na początku, a wykonawcę na końcu zdania:

the book am being carried home by I
the chair was sat on by You
the tree had been hit by My car
my friend will have been being talked to by They

8. Czyszczenie miejsca pracy

Po tych wszystkich zmianach zdanie trzeba doprowadzić do porządku, czyli nie the book, lecz The book, ze względu na to, że jest na początku zdania; nie The book am, lecz The book is; nie by I (przez ja), lecz by me (przeze mnie) itp.

The book is being carried home by me
The chair was sat on by you
The tree had been hit by my car
My friend will have been being talked to by them

9. Gotowe

I to już wszystko, bardziej już nie można było się rozpisać o tworzeniu strony biernej, bardziej „krok-po-kroku” już nie będzie.

Podsumowanie

Jedyna różnica między osobą która nie potrafi stosować strony biernej, a tą, która potrafi jest wprawa. Po zmianie 30 zdań możecie nie czuć się komfortowo z passive voice, ale to też, podobnie do samego tworzenia jest kwestią wprawy, czyli, jak to mówią: „ćwiczenie czyni mistrza”, i nie wspominają w tym powiedzeniu o inteligencji z jednego prostego powodu, w wielu przypadkach jest ona zwyczajnie niewykorzystywana.

)

Podobne wpisy:

A friend of mine, my friend Strona bierna (passive voice) od strony czynnej (active voice)...
Znaczenie słowa friend Strona bierna (passive voice) od strony czynnej (active voice)...
Side z rodzajnikiem the Strona bierna (passive voice) od strony czynnej (active voice)...

Okresy warunkowe rzeczywiste – Real Conditionals

Łukasz Sobek — Mon, 01 Oct 2007 22:41:00 +0000

Za każdym razem, gdy należy spełnić pewien warunek, by uzyskać jakiś efekt, mamy do czynienia z okresem warunkowym. Dwie grupy okresów, "rzeczywiste" i "nierzeczywiste", różnią się jedynie tym, jak bardzo prawdziwe jest to, co ma się wydarzyć. W tym wpisie skupimy się na "okresach warunkowych rzeczywistych" tzw. Real Conditionals.

Co to jest Real Conditional?

Okresy warunkowe rzeczywiste (skrót roboczy: OWR) są wyjątkowe pod tym względem, że wszystkie w nich zawarte warunki i efekty są teoretycznie w 100% prawdziwe i powtarzalne np.

gdy chodziłem do kina, kupowałem popcorn

gdy naciśniesz klamkę, drzwi się otwierają

gdy pójdziesz do szkoły, nie będzie cię w domu

We wszystkich przykładach efekt jest pewny, czy to z powodu własnych nawyków (kupowałem popcorn), zdrowego rozsądku (drzwi się otwierają), czy praw fizyki (nie będzie cię w domu). Zwrot, "teoretycznie w 100% powtarzalne", użyty trochę wcześniej wziął się z prostej przyczyny, że mogę nie mieć ochoty na popcorn, drzwi mogą być zamknięte na klucz, a, jako genialny wynalazca, mogę być w dwóch miejscach na raz. Wszystkie te fakty stanowią jednak tylko wyjątki, które potwierdzają naszą 100% regułę.

If, when, in case itp.

W OWR nie ma znaczenia, którego spójnika użyjesz – ze względu na wyżej wymienione 100% nadają się wszystkie. Jedyną różnicą np. pomiędzy użyciem if a when jest to, jak bardzo regularnie odbywa się czynność: jeśli użyjemy if ("jeśli") jest ona mniej regularna, a gdy when ("kiedy") czynność jest bardziej cykliczna. Kilka innych przykładów spójników:

as soon as – jak tylko (mało regularne)

if – jeśli, jeżeli (mało regularne)

in case – w przypadku (mało regularne)

on condition – pod warunkiem (mało regularne)

provided, providing – o ile (mało regularne)

unless – chyba że (mało regularne)

when – kiedy, gdy (bardziej regularne)

where – w którym to przypadku (bardziej regularne)

while – tak długo jak (bardziej regularne)

every time – za każdym razem (bardzo regularne)

Przeszłość

Past Real Conditional – okres warunkowy rzeczywisty przeszły – kryptonim: zerowy okres warunkowy przeszły

Aby zaznaczyć, że coś było kiedyś regułą i było w 100% prawdziwe, użyjemy właśnie Past Real Conditional. Dodatkowym skutkiem użycia tej konstrukcji jest informacja, że w chwili obecnej coś się zmieniło i to, co kiedyś było prawdą, już nią nie jest. np.

Gdy chodziłem do kina kupowałem popcorn (czytaj: już nie chodzę do kina, albo już nie kupuję popcornu)

Gdy wchodziłem do pracy szef już na mnie czekał (czytaj: już nie chodzę do tej pracy, albo szef już na mnie nie czeka)

Gdy brałem aspirynę przestawała mnie boleć głowa. (czytaj: już nie biorę aspiryny, albo już nie przestaje mnie boleć głowa)

Nie ma znaczenia, która część zdania jest przeterminowana, ważne jest, że twierdzenie jako całość już przestało być aktualne i nie jest już w 100% prawdziwe. Posługiwanie się tym okresem warunkowym jest niezmiennie proste, ponieważ zarówno warunek jak i efekt były pewne:

spójnik + warunek + efekt

If + Past + Past

Gdy + chodziłem do kina + kupowałem popcorn
When + I went to the cinema + I bought some popcorn

Gdy + wchodziłem do pracy + szef już na mnie czekał
When + I entered work + my boss was waiting

Gdy + brałem aspirynę + przestawała mnie boleć głowa
When + I took some aspirin + my headache stopped

Jak widać na drugim przykładzie (gdy wchodziłem do pracy…) nie jesteśmy ograniczeni do Past Simple, równie dobrze możemy użyć Past Continuous.

Podobne zdania często spotkacie z konstrukcją used to (miałem w zwyczaju), na szczęście nie wpływa to w żaden sposób na ich znaczenie:

spójnik + warunek + efekt

If + Past + used to …

Gdy + chodziłem do kina + kupowałem popcorn
When + I went to the cinema + I used to buy some popcorn

Gdy + wchodziłem do pracy + szef już na mnie czekał
When + I entered work + my boss used to be waiting

Gdy + brałem aspirynę + przestawała mnie boleć głowa
When + I took some aspirin + my headache used to stop

Teraźniejszość

Present Real Conditional – okres warunkowy rzeczywisty teraźniejszy – kryptonim: zerowy okres warunkowy teraźniejszy

Są rzeczy, które odbywają się w bliżej nieokreślonym "teraz", ni to wczoraj, ni dzisiaj ani jutro, jednocześnie będąc filarami naszego życia. Dla nich właśnie jest Present Real Conditional. Tak jak w poprzednich przykładach mówimy o czymś, co jest w 100% pewne z tą jednak różnicą, że pewność ta nadal obowiązuje np.

Gdy idę do kina, kupuję orzeszki

Gdy wchodzę do pracy, szefowa już na mnie czeka

Gdy biorę ibuprom, przestaje mnie boleć głowa.

Nie przepadam już za popcornem, przerzuciłem się na bardziej kaloryczne orzeszki, szefa zamieniłem na szefową, a aspirynę na ibuprom. To, co kiedyś było prawdziwe zostało zastąpione przez teraźniejszą rzeczywistość, a rzeczywistość jest taka, że ten okres warunkowy jest równie przystępny jak poprzedni:

spójnik + warunek + efekt

If + Present + Present

Gdy + idę do kina + kupuję popcorn
When + I go to the cinema + I buy some popcorn

Gdy + wchodzę do pracy + szefowa już na mnie czeka
When + I enter work + my boss is waiting

Gdy + biorę ibuprom + przestaje mnie boleć głowa
When + I take some ibuprom + my headache stops

Drugi przykład ponownie wskazuje na to, że zamiast prostego Present Simple, do współpracy możemy pozyskać tajemniczą postać o kryptonimie Present Continuous.

Przyszłość

Future Real Conditional – okres warunkowy rzeczywisty przyszły – kryptonim: pierwszy okres warunkowy

Istnieją rzeczy, które choć dopiero w planach, są pewne jak teraźniejsza rzeczywistość, a przeszkodę w ich realizacji mogą stanowić jedynie wydarzenia o wymiarze trzęsienia ziemi, apokalipsy lub strajku na poczcie np.

Gdy pójdę do kina, kupię bilet

Gdy wejdę do pracy, nikt już na mnie nie będzie czekał

Gdy wezmę urlop, przestanie mnie boleć głowa.

Zamiast siedzieć na fotelu poczekalnym i jeść popcorn lub orzeszki następnym razem postanowiłem kupić bilet i obejrzeć film, wrócę później do domu, później pójdę spać i dlatego, gdy później przyjdę do pracy, wszyscy będą już zajęci, ale ból głowy na pewno minie dopiero wtedy, gdy wezmę urlop. Nasze zamierzenia są w 100% pewne i właśnie ta pewność powoduje, że Future Conditional staje się Real.

spójnik + warunek + efekt

If + Present + Future

Gdy + pójdę do kina + kupię bilet
When + I go to the cinema + I will buy a ticket

Gdy + wejdę + nikt już na mnie nie bedzie czekał
When + I enter work + nobody will be waiting for me

Gdy + wezmę urlop + przestanie mnie boleć głowa
When + I go on holiday + my headache will stop

Zamienniki

W Future Real Conditional, by dostosować wymowę okresu warunkowego do naszych potrzeb, zamiast will możemy użyć can (mogę), am going to (mam zamiar), shall (podobne do will, lecz tylko dla I albo we) oraz may (może) np.

When I go to the cinema I can buy a ticket – … mogę kupić …

When I go to the cinema I am going to buy a ticket – … mam zamiar kupić …

When I go to the cinema I shall buy a ticket – … kupię …

When I go to the cinema I may buy a ticket – … może kupię …

Podsumowanie

Okresy warunkowe rzeczywiste charakteryzują się tym, że zarówno warunek jak i efekt były, są lub będą 100% prawdziwe, a odstępstwa od prawidłowości rozpatruje się w kategoriach siły wyższej (np. rodzice). Nie ma też znaczenia, czy powiemy When I went to the cinema I bought some popcorn, czy I bought some popcorn when I went to the cinema, w doborze kolejności mamy swobodę działania o ile zapamiętamy, że if i jemu podobne łączą się warunkiem naszego efektu, inaczej otrzymamy zdanie „gdy kupiłem popcorn, chodziłem do kina” – When I bought some popcorn I went to the cinema.

Książki do nauki języka angielskiego
wersje elektroniczne i papierowe z gwarancją satysfakcji, książki audio oraz pakiety książek ze zniżką.
Kliknij tu i przejdź do księgarni Złote Myśli.

© 2008 - Artykuł pochodzi ze strony Sobek.pl. Jesli czytasz go w innym miejscu niż prenumerując wpisy Sobek.pl znaczy to tyle, że ktoś bezprawnie przywłaszczył sobie jego treść.
)
Podobne wpisy:
Możliwości may i might Za każdym razem, gdy należy spełnić pewien warunek, by...

Jak zapamiętać konstrukcje czasów angielskich

Łukasz Sobek — Fri, 14 Sep 2007 18:57:23 +0000

Każdy z łatwością może wyobrazić sobie lub wspomnieć sytuację w której nauczyciel mówi „… teraz Present Perfect Continuous …” a odpowiedzią ze strony kursantów jest wielkie i wymowne milczenie. Żeby nauczyć się konstrukcji czasów nie trzeba być geniuszem, wystarczy własny system i odrobina szaleństwa.

Nasze małe szaleństwo wykorzystamy w celu utworzenia własnych definicji, a system pozwoli nam z tego szaleństwa skorzystać i w sposób uporządkowany zapamiętać konstrukcję 9 czasów: Present, Past, Future Continuous; Present, Past, Future Perfect i Present, Past, Future Perfect Continuous.

Jestem lwiątkiem

Na początek zajmiemy się czasem Present Continuous lub, jak kto woli, Present Progressive, który tworzymy za pomocą to be w czasie teraźniejszym + czasownikiem w formie -ing np. I am + going. Zwrot I am tłumaczymy jako „jestem”, a do czasownika w formie -ing posłużymy się logo znanej firmy ING, czyli lwem – efekt:

Jestem lwiątkiem = I am + czasownik-ing

Mam trzy

Z konstrukcją Present Perfect po głębszym zastanowieniu też nie będzie problemów, jej układ to: have + Past Participle (czyli: 3. forma czasownika). Tłumaczymy have jako „mam”, a Past Participle jako „trzy”, ze względu na to, że jest trzecią formą czasownika – wynik:

Mam trzy = I have + czasownik w 3 formie

Mam fasolki lwa

Jako ostatnią przeszkodę mamy do pokonania czas Present Perfect Continuous lub Present Perfect Progressive, którego konstrukcja to: have + been + Present Participle (czyli: czasownik w formie -ing). Ponownie tłumaczymy have jako „mam” i Present Participle jako „lew”, pojawia się jednak problem ze słówkiem been, które jest trzecią formą czasownika to be lecz w wypadku Present Perfect Continuous jest zawsze tym samym czasownikiem w tej samej formie. Na szczęście istnieje w języku angielskim słowo o identycznym brzmieniu: bean – „fasola”, które to słowo skwapliwie wykorzystamy otrzymując:

Mam fasolki lwa = I have + been + czasownik-ing

Nasz wierszyk

Po montażu części otrzymujemy mały wierszyk konstrukcji czasów angielskich pt. „fasolki lwa”, który brzmi „Jestem lwiątkiem, mam trzy, mam fasolki lwa„, nadal pozostaje jednak problem rozróżnienia która konstrukcja należy do którego czasu. Czas je rozwiązać …

Sylaby i słowa górą

Zarówno Present Continuous jak i Present Perfect to dwa słowa, natomiast Present Perfect Continuous to już trzy. W naszym wierszyku tylko jedna część ma trzy słowa „…Mam fasolki lwa.” i to ona odpowiada konstrukcji Present Perfect Progressive.

Continuous ma cztery sylaby: con – ti – nu -ous, perfect ma dwie: per -fect, i skoro continuous jest dłuższym słowem niż perfect, a „lwiątko” dłuższym słowem niż „trzy”, za konstrukcje Present Continuous odpowiada „Jestem lwiątkiem, …”, a za Present Perfect „… mam trzy, …”.

Przeszłość i przyszłość

Aby dodatkowo zapamiętać konstrukcje wszystkich czasów wystarczy powiedzieć wierszyk w odpowiednim czasie, czyli:

Czas przeszły – Past = Byłem lwiątkiem, miałem trzy, miałem fasolki lwa

Czas teraźniejszy – Present = Jestem lwiątkiem, mam trzy, mam fasolki lwa

Czas przyszły – Future = Będę lwiątkiem, będę miał trzy, będę miał fasolki lwa

Zabezpieczenie

Wierszyk jest zbudowany prawie symetrycznie, więc tak na wszelki wypadek zamieszczam diagram:

Podsumowanie

Żeby nauczyć się konstrukcji czasów nie trzeba wkuwać po nocach, wystarczy dobry pomysł, odrobina wytrwałości w ułożeniu jakiegoś systemu i chęć zabawy. Zastosowanie oczywiście nie ogranicza się ani do tego przykładu, ani do języka angielskiego, a granicą jest wyłącznie własna wyobraźnia.

PS. Jesli chcesz nauczyć się uzywać czasów polecam książkę "Angielskie czasy" Anny Horochowik. Kliknij tu i dowiedz się więcej.

Książki do nauki języka angielskiego
wersje elektroniczne i papierowe z gwarancją satysfakcji, książki audio oraz pakiety książek ze zniżką.
Kliknij tu i przejdź do księgarni Złote Myśli.

© 2008 - Artykuł pochodzi ze strony Sobek.pl. Jesli czytasz go w innym miejscu niż prenumerując wpisy Sobek.pl znaczy to tyle, że ktoś bezprawnie przywłaszczył sobie jego treść.
)
Podobne wpisy:
Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous Każdy z łatwością może wyobrazić sobie lub wspomnieć sytuację w...
Ile jest czasów w języku angielskim? Na pytanie ile czasów jest w języku angielskim można usłyszeć...
Present Perfect Każdy z łatwością może wyobrazić sobie lub wspomnieć sytuację w...
Oszroniona gałąź, imiesłów – participle Każdy z łatwością może wyobrazić sobie lub wspomnieć sytuację w...
Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1) Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma...
Past Progressive lub Past Continuous Każdy z łatwością może wyobrazić sobie lub wspomnieć sytuację w...
Present Progressive vs. Present Simple Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...

Past Progressive lub Past Continuous

Łukasz Sobek — Sun, 09 Sep 2007 21:31:41 +0000

Różnica między Past Progressive a Past Continuous jest taka, jak między samochodem i autem – czyli żadna. Określenie Past Progressive jest nieco starsze i, choć nadal używane, obecnie zostało wyparte przez Past Continuous. Mając wyjaśnienia za sobą przystąpmy do bardziej przyziemnych rozważań.

Na paragrafie 367 w metodzie Callana rozpoczyna się część materiału oznaczona jako The three usues of the Past Progressive i to owe trzy zastosowania będą nam dziś służyły jako materiał treningowy. Zaczniemy od prezentacji:

We use the Past Progressive when there are two actions in the past, both in progress at the same time – stosujemy konstrukcję Past Progressive, gdy mamy dwie czynności odbywające się równocześnie w przeszłości.

We also use it for two actions where the second action happens while the first one is in progress – stosujemy ją też, gdy w trakcie pierwszej czynności występuje druga.

A third use is when it is not followed by another verb – Trzecim zastosowaniem jest sytuacja, gdy nie ma kolejnego czasownika (w zdaniu).

Ciekawostką może wydawać się fakt, że tuż po wprowadzeniu nowej konstrukcji ćwiczymy ją nie tylko w zdaniach prostych, lecz także w obecności innych czasów – na tym poziomie to jednak chleb powszedni dla kursantów metody. Przypomnę tu, że czas Past Continuous tworzy się za pomocą was lub were dodając czasownik w formie +ing np. I was coming, they were sitting itd.

Pierwsze zastosowanie mówi o dwóch czynnościach odbywających się w tym samym czasie np. „Czytałem książkę, podczas gdy (moja) ciocia otwierała okno” – I was reading a book while my aunt was opening the window. Nie ma znaczenia „kiedy” dana czynność została rozpoczęta i czy jedna trwa dłużej od drugiej, ważne jest jedynie to, że w danej chwili obie dzieją się równocześnie np. At 9 o’clock we were both standing in front of the cinema – „O dziewiątej obaj staliśmy przed kinem” > He was standing in front of the cinema and I was standing in front of the cinema – „On stał przed kinem i ja stałem przed kinem” > „On stał przed kinem podczas gdy ja też stałem przed kinem” – He was standing in front of the cinema while I was standing in front of the cinema too.

W przypadku dwóch równoczesnych zdarzeń zdania łączymy za pomocą while (lub jego starszej wersji whilst), oznaczające „podczas gdy” lub „równocześnie”.

Drugie zastosowanie mówi o czynności, w trakcie której zdarza się coś innego np. „Czytałem książkę, gdy (nagle moja) ciocia wypadła z okna” – I was reading a book when my aunt fell out of the window. Tu ważne jest, że czytałem książkę przez jakiś (dłuższy) czas i w którymś (krótkim) momencie ciocia wypadła przez okno. Czytanie książki miało miejsce przed zdarzeniem, w trakcie zdarzenia i chwilę po zdarzeniu natomiast upadek cioci był krótki i nagły np. We were standing in front of the cinema when the door opened – „Staliśmy przed kinem, gdy (nagle) drzwi się otworzyły” > We were standing in front of the cinema. At 9.15 the door opened. – „Staliśmy przed kinem. O 9:15 drzwi się otworzyły” > „Drwi otworzyły się w trakcie naszego czekania” – We were waiting when the door opened.

W przypadku dwóch zdarzeń, z których jedno jest dłuższe a drugie krótkie, to nie dość, że dłuższe jest w Past Continuous a krótsze w Past Simple, to jeszcze zdania łączą się za pomocą when, czyli „gdy”.

Trzecie zastosowanie mówi o czynności trwającej w momencie o którym mówimy np. mówię o tym, co robiłem wczoraj o 8:20 – I was eating breakfast – „Jadłem śniadanię” > mówię o tym co robiłem o 8:40 – I was leaving the house – „Wychodziłem z domu” > mówię o tym co robiłem o 8.59 – I was standing in front of the cinema – „Stałem przed kinem”. Ważne jest to, jaka czynność w tym momencie miała miejsce i, że jest tylko jedna, ponieważ o 8:59 nie wiedziałem jeszcze, że mój kolega też akurat stał przed kinem, dowiedziałem się dopiero minutę później.

PS. Oświadczam, że w trakcie pisania żadna ciocia nie doznała uszczerbku na zdrowiu, ponieważ okno wymienione w artykule znajdowało się na parterze, miało niski parapet i wychodziło na trawnik za domem.

Książki do nauki języka angielskiego
wersje elektroniczne i papierowe z gwarancją satysfakcji, książki audio oraz pakiety książek ze zniżką.
Kliknij tu i przejdź do księgarni Złote Myśli.

© 2008 - Artykuł pochodzi ze strony Sobek.pl. Jesli czytasz go w innym miejscu niż prenumerując wpisy Sobek.pl znaczy to tyle, że ktoś bezprawnie przywłaszczył sobie jego treść.
)
Podobne wpisy:
Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous Różnica między Past Progressive a Past Continuous jest taka, jak...
Rodzina Brown stoi przed domem Różnica między Past Progressive a Past Continuous jest taka, jak...
Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe Różnica między Past Progressive a Past Continuous jest taka, jak...
Present Progressive vs. Present Simple Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...

Present Perfect

Łukasz Sobek — Mon, 27 Aug 2007 22:31:12 +0000

Konstrukcja Present Perfect jest jedną z tych, której stosowanie może wydawać się bezcelowe, zwłaszcza, że mamy już Present Simple i Present Continuous (lub Present Progressive), które oba określają pewien stan rzeczy w czasie teraźniejszym.
Zacznijmy może od tego, że Present Perfect wcale nie jest czasem teraźniejszym, lub, określając dokładniej, nie jest „do końca” czasem teraźniejszym. W czasie Present Perfect mieszają się przeszłość i teraźniejszość tworąc jedyny w swoim gatunku wątek przyczynowo-skutkowy który swoim zakresem obejmuje zarówno to, co było, jak i to, co jest np.

I have seen him twice today – (Jak do tej pory) widziałem/spotkałem go dziś dwa razy

Teraźniejszość „dzisiaj” miesza się z przeszłością „widziałem go dwa razy” i otrzymujemy Present Perfect. Ważniejsze jednak od naszej mieszanki jest zwrot „jak do tej pory” którego w większości przypadków możemy użyć jako wskaźnika konstrukcji Present Perfect, ponieważ, na przykład, „jak do tej pory nie byłem w Anglii” brzmi całkiem poprawnie, ale „jak do tej pory pracowałem wczoraj trzy godziny” już nie, i rzeczywiście, pierwsze zdanie całkiem ładnie prezentuje się w czasie Present Perfect – I have not been to England, drugie – ~~I have worked three hours yesterday~~, zakrawa o niemożliwość.

Wspomnę tu, że konstrukcja Present Perfect to have + 3 forma czasownika, czyli have been, have eaten, have taken z uwzględnieniem trzeciej osoby (he, she, it) jako has, czyli he has been, she has eaten, it has taken.

Present Perfect użyjemy więc, gdy mówimy o stanie teraźniejszym połączonym z przeszłością, niezależnie od tego czy

rzecz wynika z naszego doświadczenia: I have seen that film – (obecnie mogę stwierdzić, że) już ten film widziałem.

rzecz wynika ze zmian: You have grown – urosłeś. (odkąd widziałem cię po raz ostatni)

rzecz wynika z osiągnięć: England has won the world cup – Anglia zdobyła mistrzostwo świata. (trwało to jakiś czas i teraz są mistrzami świata)

rzecz wynika z oczekiwań: He has not arrived yet – (Jak do tej pory) nie dotarł tu.

rzecz wynika z wielokrotnego występowania zdarzenia w przeszłości: He has failed the exam three times – (Jak do tej pory) oblał ten egzamin trzy razy.

Niezależnie od tego jaka jest motywacja do użycia Present Perfect należy pamiętać o jednej rzeczy: Zdarzenie o którym mówimy jako całość nie może być skończone !!! np.

I have seen that film – (obecnie mogę stwierdzić, że) już ten film widziałem, ale I saw that film yesterday, ze względu na to, że słowo yesterday – „wczoraj” jest już zamknięte, zapieczętowane i nie mamy do niego dostępu.

You have grown – urosłeś. (odkąd widziałem cię po raz ostatni), ale You grew – wtedy rosłeś.

England has won the world cup – Anglia zdobyła mistrzostwo świata. (trwało to jakiś czas i teraz są mistrzami świata), ale England won the 2006 world cup – Anglia zdobyła mistrzostwo świata 2006.

He has not arrived yet – (Jak do tej pory) nie dotarł tu, ale He did not arrive – nie dotarł tu (stwierdzone już po imprezie).

He has failed the exam three times – (Jak do tej pory) oblał ten egzamin trzy razy, ale He failed the exam three times – oblał ten egzamin trzy razy (i więcej nie został do poprawki dopuszczony).

Present Perfect musi mieć otwratą przyszłość, musi mieć zapewnioną możliwość powtórzenia lub uniknięcia powtórzenia tego, co działo się w przeszłości – w przeciwnym przypadku wystarczy nam czas przeszły zwykły: Past Simple.

PS. Jesli chcesz nauczyć się uzywać czasów polecam książkę "Angielskie czasy" Anny Horochowik. Kliknij tu i dowiedz się więcej.

Książki do nauki języka angielskiego
wersje elektroniczne i papierowe z gwarancją satysfakcji, książki audio oraz pakiety książek ze zniżką.
Kliknij tu i przejdź do księgarni Złote Myśli.

© 2008 - Artykuł pochodzi ze strony Sobek.pl. Jesli czytasz go w innym miejscu niż prenumerując wpisy Sobek.pl znaczy to tyle, że ktoś bezprawnie przywłaszczył sobie jego treść.
)
Podobne wpisy:
Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous Konstrukcja Present Perfect jest jedną z tych, której stosowanie może...
Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe Konstrukcja Present Perfect jest jedną z tych, której stosowanie może...
Present Progressive vs. Present Simple Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...
Jak zapamiętać konstrukcje czasów angielskich Konstrukcja Present Perfect jest jedną z tych, której stosowanie może...

Tryb łączący – Subjunctive

Łukasz Sobek — Wed, 27 Jun 2007 21:25:00 +0000

„What is the subjunctive tense in English?”

Ogólnie mówiąc subjunctive mood, czyli tryb łączący, powstał w zamierzchłych czasach aby w wypowiedziach móc łączyć stan reczywisty z opiniami, marzeniami, życieniami, uczuciami itp., czyli stwierdzeniami nie mającymi pokrycia w rzeczywistości lub mocno wątpliwymi. Obecnie coraz rzadziej wykorzystany powoli zanika, np. w języku polskim jego funkcje zostały wchłonięte przez tryb przypuszczający i tryb rozkazujący, a w języku angielskim został on w większości zastąpiony przez wybrane czasy. Jedynie czasownik to be posiada jeszcze odrębną formę trybu łączącego.

Kilka przykładów trybu łączącego (pogrubione) w zdaniach warunkowych:

If I had a car, I would drive to Italy.
If he went home, it would help.
If Martha bought an umbrella, she would be happy.

W drugim okresie warunkowym tryb łączący jest równoznaczny z polskim „-by”, „-bym”, byś” itd. i przybiera postać drugiej formy czasownika, czyli tych strasznych, nieregularnych, czasowników lub mniej strasznych, regularnych, wkuwanych na poziomie trzecim i czwartym:

If I had a car, I would drive to Italy.
Gdybym miał(a) samochód, pojechałabym do Włoch.

If he went home, it would help us.
Pomogło by nam jego pójście do domu.

If Martha bought an umbrella, she would be happy.
Jeśli Marta kupiłaby parasol, byłaby szczęśliwa.

Jak widać w przykładach, tryb łączący występuje wyłącznie w warunku, który musiałby zostać spełniony aby cała reszta nastąpiła, a ta reszta jest „obsługiwana” przez would. W przyszłości jeszcze wiele razy spotkacie się z trybem łączącym, ale to już temat na odrębne wpisy.

Książki do nauki języka angielskiego
wersje elektroniczne i papierowe z gwarancją satysfakcji, książki audio oraz pakiety książek ze zniżką.
Kliknij tu i przejdź do księgarni Złote Myśli.

© 2008 - Artykuł pochodzi ze strony Sobek.pl. Jesli czytasz go w innym miejscu niż prenumerując wpisy Sobek.pl znaczy to tyle, że ktoś bezprawnie przywłaszczył sobie jego treść.
)
Podobne wpisy:
Neither … nor „What is the subjunctive tense in English?” Ogólnie mówiąc subjunctive...
Ile jest czasów w języku angielskim? Na pytanie ile czasów jest w języku angielskim można usłyszeć...
Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1) Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma...

Present Progressive vs. Present Simple

Łukasz Sobek — Fri, 11 May 2007 21:12:30 +0000

Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present Simple przyprawia większość początkujących o migrenę i z niewiadomych powodów prowokuje myśli typu giń, przepadnij.

W języku polskim mówimy Idę do szkoły gdy właśnie wybieramy się w drogę, a Chodzę do szkoły gdy opowiadamy o tym czym się zajmujemy – Mam ochotę na czekoladę gdy jesteśmy osobą przeczesującą szafki i Miewam ochotę na czekoladę gdy mówimy o cyklicznych stanach czekoladożerstwa.

W języku angielskim także rozróżniamy dwa rodzaje „teraz”: jedno z nich dzieje się w tej chwili, teraz, natychmiast a drugie jest teraz i znów będzie za tydzień, miesiąc lub zależnie od chęci – czyli mniej więcej regularnie.

Być „osobą przeczesującą szafki” znaczy tyle co „być osobą która w tej chwili przeszukuje szafki” i to właśnie jest sposób na prezentacje „Teraz natychmiast” po angielsku: Jestem idący do szkoły, Zapach skarpetek jest dławiący, Obraz jest fascynujący.

Z drugiej strony „teraz i za tydzień” brzmiałoby: Chodzę do szkoły, Zapach skarpetek dławi, Obraz fascynuje.

Jestem idący do szkoły = I am going to school
Idę do szkoły = I go to school

Zapach skarpetek jest dławiący = The smell of the socks is choking
Zapach skarpetek dławi = The smell of the socks chokes

Obraz jest fascynujący = The painting is fascinating
Obraz fascynuje = The painting fascinates

Jestem mówiący wam, że to co przed chwilą byłem piszący na pewno w tej chwili jest wam pomagające .

Książki do nauki języka angielskiego
wersje elektroniczne i papierowe z gwarancją satysfakcji, książki audio oraz pakiety książek ze zniżką.
Kliknij tu i przejdź do księgarni Złote Myśli.

© 2008 - Artykuł pochodzi ze strony Sobek.pl. Jesli czytasz go w innym miejscu niż prenumerując wpisy Sobek.pl znaczy to tyle, że ktoś bezprawnie przywłaszczył sobie jego treść.
)
Podobne wpisy:
Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...
Present Perfect Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...
Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...
Future Simple: jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #2) Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...
Transitive i intransitive verbs, czasowniki przechodnie i nieprzechodnie Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...
Past Progressive lub Past Continuous Różnica między Present Progressive (zwany też Present Continuous) a Present...

Sobek.pl» Konstrukcje i czasy

Przeczenia i pytania w Future Simple – część 3 – jak tworzyć czasy

Pytania

Pytania retoryczne

Pytania retoryczne ze skrótami

Przeczenia

Uwaga

Future Simple: jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #2)

Czym jest Future Simple

Czym jest modalność

Jak tworzyć Future Simple

Koniec

Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1)

Nazwy

Simple Present (albo Present Simple)

Simple Past (albo Past Simple)

Koniec

Ile jest czasów w języku angielskim?

Podział na czasy i konstrukcje

Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe

Present Simple – pewne na bank

Present Continuous – zapewne będzie w trakcie

Podsumowanie

Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous

Simple – zwykła czynność

Continuous – na gorącym uczynku

Perfect – to coś zmienia

Perfect Continuous – zdjęcie na gorącym uczynku

Podsumowanie

Proste pytania i przeczenia w czasach Simple

Zaczynamy

Przeczymy

Pytamy

Pytamy przecząc

Poszerzamy zakres

Wyjątek

Podsumowujemy i przepraszamy

Strona bierna – passive voice

1. Szukamy formy czasownika

2. czy czasownik ma stronę bierną?

3. dodajemy be

4. zmieniamy be

5. Rekompensata dla czasownika

6. dodajemy by

7. wykonawca na koniec i cel na początek

8. Czyszczenie miejsca pracy

9. Gotowe

Podsumowanie

Okresy warunkowe rzeczywiste – Real Conditionals

Co to jest Real Conditional?

If, when, in case itp.

Przeszłość

Past Real Conditional – okres warunkowy rzeczywisty przeszły – kryptonim: zerowy okres warunkowy przeszły

Teraźniejszość

Present Real Conditional – okres warunkowy rzeczywisty teraźniejszy – kryptonim: zerowy okres warunkowy teraźniejszy

Przyszłość

Future Real Conditional – okres warunkowy rzeczywisty przyszły – kryptonim: pierwszy okres warunkowy

Zamienniki

Podsumowanie

Jak zapamiętać konstrukcje czasów angielskich

Jestem lwiątkiem

Mam trzy

Mam fasolki lwa

Nasz wierszyk

Sylaby i słowa górą

Przeszłość i przyszłość

Zabezpieczenie

Podsumowanie

Past Progressive lub Past Continuous

Present Perfect

Tryb łączący – Subjunctive

Present Progressive vs. Present Simple