Future Simple: jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #2)

W poprzednim wpisie było o Present Simple i Past Simple, zgodnie z zapowiedzią czas udać się na oględziny trzeciego Simple, czyli Future Simple.

Nie wiem dlaczego ta konstrukcja została wyodrębniona i wprowadzona do zbioru nazw gramatycznych jako "czas", może dla ułatwienia, może ze względu na dziwne wrażenie jakie cudzoziemiec mógły odnieść dowiadując się, że w języku angielskim tak na prawdę nie ma "czasu" przyszłego.

Czym jest Future Simple

W języku angielskim Future Simple to nic innego jak modalność czasu teraźniejszego. Brzmi trudno? Może i tak, ale nie taki wilk straszny jak go piszą.

Czym jest modalność

Modalność to stosunek jaki mamy wobec danej czynności, co na przykładzie I see - "(ja) widzę" wygladałoby mniej więcej tak:

• I can see - mogę zobaczyć, jestem w stanie zobaczyć
• I dare see - odważę się zobaczyć, zaryzykuję zobaczyć
• I may see - może zobaczę, mam możliwosć zobaczyć
• I must see - muszę zobaczyć
• I shall see - będę widział (dosł. "będę widzę")
• I will see - będę widział (dosł. "będę widzę")

Skoro I can see znaczy "jestem w stanie zobaczyć" ponieważ can wyraż nasze nastawienie do czynności "zobaczyć", to czym różni się stwierdzenie I will see, będę widział? Niczym. Will tak samo jest czasownikiem modalnym jak can, a see w obu przypadkach jest w czasie teraźniejszym (1. kolumna tabelki), różnica polega głównie na tym, że skoro w języku polskim mamy czas przyszły (np. zobaczę) automatycznie zakładamy, że w języku angielskim taki czas też istnieje.

Jak tworzyć Future Simple

Konstrukcja Future Simple w języku angielskim jest tzw. trybem gramatycznym, czyli nie czasem, ale wyżej wspomnianą modalnością czasu teraźniejszego (nie, nie musicie pamiętać tego słownictwa ;). Ujmując to inaczej: Future Simple to taki Present Simple z dopalaczem.

Żeby stworzyć Future Simple w języku angielskim wystarczy wziąć dowolne zdanie w czasie Present Simple i dodać czasownik will między podmiotem i czasownikiem np.

• I go home -> I will go home
• He sits on the bed -> he will sit on the bed
• We play the piano -> We will play the piano
• You sleep a lot -> You will sleep a lot

W drugim przykładzie He sits staję się He will sit, a nie He wills sit albo He will sits z tego prostego powodu, że:

1. Czasowniki modalne (w odróżnieniu do wszystkich innych) nie mają formy "+s".
2. Tylko pierwszy czasownik bierze dodatek "s".

Prowadzi to do dość absurdalnej sytuacji, gdzie teoretycznie will powinno mieć "s" ale go nie ma, ponieważ język angielski nie przewiduje opcji will+s.

Koniec

Jest to jednocześnie koniec naszego wysiłku, bo Future Simple to nic innego jak powiedzieć "ja będę robię", tyle, że po angielsku: I will do.

W następnym wpisie o pytaniach, przeczeniach w czasach Present i Past oraz o tym, do czego potrzebne nam te do i did.

PS. Jesli chcesz nauczyć się uzywać czasów polecam książkę "Angielskie czasy" Anny Horochowik. Kliknij tu i dowiedz się więcej.

               

Podobne wpisy:

• Jak tworzyć czasy w języku angielskim (część #1) Szczerze mówiąc nie wiem dlaczego tak wiele osób ma...
• Przeczenia i pytania w Future Simple - część 3 - jak tworzyć czasy Jakiś czas temu pisałem o tworzeniu pytań i zaprzeczeń w...
• Ile jest czasów w języku angielskim? Na pytanie ile czasów jest w języku angielskim można usłyszeć...
• Wprowadzenie do czasów simple, continuous, perfect, perfect continuous Można starać się zrozumieć czasy poprzez podział na przeszłe...
• Jak użyć Present Simple i Present Continuous jako czasy przyszłe Aby wyrazić coś, co dopiero ma nastąpić niekoniecznie potrzebujemy czasu...